MP3

Emocje czuć było w powietrzu od samego rana. W tym dniu Leon przyszedł do przedszkola w towarzystwie KOLOROWEGO POTWORA, którego wcześniej przygotował wraz z mamą i tatą. Musiało im to zająć sporo czasu, bo potwór był wzrostu najwyższych dzieci z naszej grupy. Część z Was pewnie kojarzy historie o potworze, który nie potrafi odnaleźć się w gąszczu swoich emocji i przybiera różne kolory w zależności od przeżywanego stanu emocjonalnego. To świetna seria, która uczy nazywania i akceptowania wszystkich emocji, tych przyjemnych i tych trudnych. Po drugim śniadaniu w przedszkolu pojawiła się mama Leona, która przygotowała dla nas niespodziankę. Przyniosła ze sobą tradycyjny japoński teatrzyk obrazkowy - Kamishibai - tak trudno było nam wymówić to słowo. Przed prezentacją porozmawialiśmy chwilę o jednej z trudniejszych emocji - złości - bo to ona właśnie była główną bohaterka opowiadanej przez mamę Leona historii. Każdy z nas zna te emocję i wie, że niełatwo jest się z nią obchodzić. Potrafi pojawić się nagle, zupełnie nieoczekiwanie i narobić sporo szkody. Ale jeśli zbliżymy się do niej nieco i poświęcimy jej trochę czasu, może okazać się naszym sprzymierzeńcem. To w końcu dzięki niej wiemy, co nam nie odpowiada i to ona skłania nas do obrony swoich racji. Dobrze jest wiedzieć jak pokierować złością, żeby pomagała nam, lecz nie raniła innych. Drugą częścią niespodzianki przygotowanej przez mamę Leona było malowanie kolorowego potwora. Użyliśmy do tego pipetek - to doskonale narzędzie do ćwiczenia chwytu pęsetowego😉. Artur zauważył, że jak na potwora spojrzeć "do góry nogami" to wydaje się być uśmiechnięty. Ciekawe, prawda? Wszyscy musieliśmy to sprawdzić. Z nieomalowanym jeszcze potworem zrobiliśmy sobie zdjęcia, w wersji z uśmiechem i ze złością wymalowana na twarzach. Barwne te emocje!